Medische steun in het belang van de natie:

Medische hulp naar onze bevolking toe:

Op diverse manifestaties stel ik mij ten dienste naar de bevolking toe. Op voetmarsen verleen ik medische steun zoals op de mars van de Ijzer en de MESA. Vooral blaren opensteken op een medisch verantwoorde manier en massage geven is een must voor mij.

PREVENTIE VAN BLAREN
Blaren ontstaan door veelvuldige wrijving of druk uitgeoefend op de huid waarbij zich vocht gaat opstapelen tussen de opperhuid en de lederhuid.
Om blaarvorming te voorkomen is het nuttig volgende regels in acht te nemen:
Draag aangepast schoeisel en goede kousen.
Vermijd te grote (veroorzaakt wrijving) of te kleine (veroorzaakt druk) schoenen te dragen.
De schoenen moeten goed ingelopen zijn en vooraan in de schoen +/- 1,5 cm ruimte laten ter hoogte van de tenen. Het voetbed moet de voet goed ondersteunen en het zoolgedeelte tussen hiel en voorvoet moet hard (onbuigzaam) zijn. Zachte wollen of katoenen kousen zijn te verkiezen boven synthetische.
Laat voorbeschikkende huidaandoeningen opsporen en behandelen.
Overmatig zweetsecretie (hyperhidrosis) of een schimmelinfectie ter hoogte van de voeten maken de huid kwetsbaarder en dienen reeds enkele weken voor de deelname aan een (wandel)mars opgespoord en behandeld te worden.

EENVOUDIGE BEHANDELING VAN BLAREN

Gesloten blaren:
om de druk en pijn te verlichten in de blaar, en te beletten dat hij openscheurt wordt het blaardak op aseptische zuivere wijze geopend en de vloeistof geëvacueerd. Ontsmetten van het blaardak met isobetadine. Insnijden of prikken van het blaardak met een steriel intrument (geflambeerde of ontsmette naald of lancet). Met een hygiënisch zuiver kompresje de vloeistof eruit drukken en deppen. Het blaardak over de wonde laten en daarop ontsmetten met een niet prikkelende ontsmettingsstof. De blaarbodem moet niet behandeld worden. Een spannend snelverband (pleister met gaasveldje) over het geheel aanbrengen. Na één overnachting is de insnede dichtgegroeid.

Open blaren:
ontsmetten van de blaarbodem en de wondranden met een niet prikkelende ontsmettingsstof. Met een propere (geflambeerd of ontsmet) schaar wordt het blaardak zo breed mogelijk weggeknipt, zonder het omliggende gezonde weefsel te kwetsen. Op de wonde brengt men een verband aan die de ontbrekende huid vervangt (comfeel). Het stukje vervangende huid wordt met tape vastgemaakt.

Wandelblessures

Dikke vingers:

veel wandelaars krijgen na een tijdje dikke en stijve vingers. De oorzaak is niet helemaal duidelijk. Een gangbare theorie is dat wandelen de hartslag en dus de bloedcirculatie versnelt. Door de opeenhoping van het bloed worden de vingers dikker. Wie er toch last van heeft, kan twee stokjes meenemen die je met je hand precies kunt omvatten. Hou ze vast tijdens het wandelen en knijp er af en toe in.

Zoutgebrek:

komt vooral voor op inspannende meerdaagse wandelmarsen bij warm weer. Uit zich door krachteloze benen en algehele futloosheid. Zoutgebrek is gemakkelijk te verhelpen door zoute snoepjes, chips te eten of bouillon te drinken, maar het resultaat is meestal pas de volgende dag merkbaar. Wie ondanks extra zout toch slappe benen houdt, is wellicht oververmoeid. Remedie: langere rustpauzes, een rustig wandeltempo en verantwoord eten. Met verantwoord eten bedoel ik niet overdreven eten. Als je jezelf volpropt met eten en drank, heeft je maag veel zuurstofrijk bloed nodig om alles te verteren. Tijdens of na het wandelen kan dat zorgen voor een tijdelijk zuurstoftekort in je hersenen met het gevolg "flauwvallen". Benen hoger leggen in zo'n geval doet wonderen. Diabetes, hyperventilatie en epilepsie kunnen het flauwvallen bevorderen bij uitzonderlijke krachtinspanningen.

"Beurse" heupen:

onststaan meestal door strak aangetrokken heupriemen. Als je op je zij slaapt, kunnen de heupen pijnlijk aanvoelen. De beursheid gaat meestal na enige dagen vanzelf over. Wat enige verlichting kan bieden, is een vest of handdoek die je om je heupen slaat en onder je heupband draagt. Wat ook kan helpen, is je (onder)broek iets hoger of juist lager optrekken, zodat de heupband minder op de naden van de kleding drukt. Om deze reden zijn spijkerbroeken en strakke slips minder geschikt voor meerdaagse marsen.

Hoofdpijn: dat kan uiteenlopende oorzaken hebben: - een kater wegens overmatig drankgebruik - te veel koffie tijdens de tocht drinken (dit onttrekt vocht aan de hersenen) - te lang in de zon gelopen - te weinig water gedronken (tijdens een mars drink je veel meer dan in het dagelijks leven) - te warm of te lang geslapen - stress.

Spierpijn: treedt meestal op tijdens de eerste dagen. Zolang je je niet forceert, zal de spierpijn binnen enkele dagen zijn verdwenen. Een warming-up voor de mars doet wonderen. Bij niet al te warm weer is het raadzaam om een lange broek te dragen, zeker als het regent.

Het wordt pas oppassen als de spierpijn 's ochtends het ergst is, maar tijdens het wandelen afneemt. In dat geval kan het gaan om een peesontsteking. De verleiding is groot om dan juist flink door te wandelen, maar daarmee loop je het risico dat de ontsteking chronisch wordt.

Rode vlekken op de onderbenen: vermoedelijk is dit een allergische reactie, maar dat weet niemand met zekerheid. De twee meest gangbare theorieën:

1. Bij warm weer laat de schoenlijm een beetje los en veroorzaakt die een allergische reactie op de huid en de wandelstokken zijn van een materiaal gemaakt dat bij sommige wandelaars een allergische reactie veroorzaakt.

2. "Drukurticaria". Het is een jeukerige en allergische reactie veroorzaakt door druk op de bloedvaten, bijvoorbeeld als gevolg van strak zittende kousen, te strak aangetrokken schoenen en soms ook door de riemen van een schoudertas of rugzak. Warmte en zweten spelen eveneens een rol. Oplossing daarvoor is preventief medicatie nemen, te weten anti-histaminicum en ontstekingsremmer, en verder alleen versleten kousen dragen die niet te hard afspannen.

En indien je toch rode kleine spikkeltjes op de onderbenen hebt dan raad ik U aan om volgend middel aan te schaffen. Body screen van NAQI en uw benen diverse keren insmeren met het produkt. De volgende dag zijn de rode vlekjes verdwenen.

Schouderklachten: meestal is een te krap afgestelde rugzak de oorzaak. Vuistregel is als je je hand niet tussen je schouders en de schouderband kunt steken, dan is je rugzak te laag ingesteld en hangt die te veel op je schouders. De meeste rugzakken hebben een verstelmogelijkheid om je rugzak aan te passen aan je lichaamslengte. Vaak gebeurt dat al bij aankoop in een goede buitensportwinkel. Een andere mogelijke oorzaak is op je zij slapen op een dun slaapmatje. Meestal zit er weinig anders op dan slapen op je rug of op je buik, en hopen dat je het eind van de mars zonder al te veel pijn haalt.

Oververhitting: Vele wandelaars hebben last van oververhitting tussen de benen. Gebruik voor je vertrekt camelvet ("Gercuria - de kameel") of vaseline. De zalf "alopate" doet ook wonderen. Redelijk een dikke laag tussen de benen aanbrengen.

Preventie voor de mars

Het voorkomen van blaren begint al ver voor de mars.
• Loop regelmatig! Dat is de enige manier waarop uw voeten aan uw schoenen kunnen wennen. Lange afstanden zijn niet noodzakelijk. Regelmaat is dus belangrijker dan lange afstanden.
• Zorg voor goede en goed passende schoenen. De schoenen moeten voldoende steun bieden en voorkomen dat uw voeten schuiven - een belangrijke oorzaak van blaren - maar tegelijkertijd moeten uw tenen voldoende bewegingsruimte houden.
Ook het materiaal is van belang. Zo ademen leren schoenen beter dan kunststof, wat vooral tijdens warm weer te merken is.
• Koop dikke, naadloze sokken, bij voorkeur ook met een dunne binnensok. De binnensok houdt uw voeten droog, de buitenlaag absorbeert het vocht. Nylon binnensokken voegen zich doorgaans ook beter aan de voet dan gewone sokken, waardoor minder wrijving ontstaat en dus minder blaren.
• In sommige gevallen kunnen inlegzolen blaargevoelige plaatsen ontlasten. U hebt ze in soorten en maten. Koop inlegzolen niet op goed geluk, maar laat u adviseren in een goede sportzaak. Slechte inlegzolen kunnen het probleem zelfs verergeren.
• Smeer vanaf vier weken voor een langere trektocht dagelijks uw voeten in met speciale zalfjes. Voorbeelden: kamferspiritus, GehWohl, GehFit (voetbalsem van Edelrid). Hierdoor wordt de voethuid wat stugger en minder blaargevoelig.
• Was uw voeten alleen met koud water en zonder zeep. Anders wordt de huid zachter.
• Eelt is goed, maar een teveel kan ook weer blaren veroorzaken. Overmatig eelt kunt u eventueel laten weghalen door een pedicure.

Preventie tijdens de mars:

• Gevoelige plaatsen kunt u vlak voor een wandeling preventief afplakken met leukoplast of sporttape. Leukoplast is goedkoper en vormt zich wat gemakkelijker naar de voet, maar de lijm gaat vaak in de sokken plakken. Sporttape laat minder lijmresten na en levert door zijn stugheid meer bescherming, maar is weer veel duurder.
Let op dat er bij het afplakken - vooral van tenen - geen ribbels ontstaan, want die kunnen juist weer blaren veroorzaken. Eventueel kunt u een nagelschaartje gebruiken om inkepingen te maken in de tape.
Blijft de tape steeds plakken aan uw sokken? Gebruik het volgende foefje: wrijf wat talkpoeder over de tape. Daardoor wordt deze gladder en minder plakkerig.
Sommige wandelaars gebruiken geen tape, maar Second Skin of Comfeel om preventief te plakken. Deze producten zijn echter vooral bedoeld als u al blaren hebt. Preventief gebruik kan weliswaar in bepaalde gevallen oplossing bieden, maar minstens zo vaak werkt het juist averechts. Persoonlijk raad ik het gebruik van Compeed af. Compeed (geen comfeel) is moeilijk te verwijderen. En u ziet niet hoe de blaar zich evalueerd. Een ontstoken blaar kan zeer hinderlijk zijn en is moeilijk geneesbaar. Vooral suikerpatiënten dienen op te letten.
• In plaats van afplakken kunt u uw voeten behandelen met diverse poeders en zalfjes, bijvoorbeeld:
o Gehwohl (voetcreme, verkrijgbaar bij de apotheker. Ben daar zeer tevreden over.)
o Vaseline, uierzalf of camelvet (de huid wordt hierdoor gladder, maar minder week, doordat het vet vocht tegenhoudt).
o talkpoeder op basis van menthol of talkpoeder met silicone (gebruik hiervan niet te veel, de klonters kunnen juist blaarvorming bevorderen)
Wat het beste voor u werkt, is een kwestie van gewoon uitproberen.
• Wie niet van poeders en zalfjes houdt, kan het volgende eens proberen: trek twee paar pantykousjes over elkaar aan en daarna uw gewone wandelsokken. Het eerste paar kousen zou zich aan de voet hechten en het tweede paar schuift vrijelijk tussen het eerste paar kousjes en de sokken.
• Tijdens de middagstop: trek uw schoenen en sokken even uit. Hierdoor kan overtollig vocht verdampen. Eventueel kunt u daarna uw sokken verwisselen en/of binnenstebuiten dragen. Of nog beter: neem een extra paar sokken mee.
• Krijgt u tijdens het wandelen last van brandende voeten? U kunt ze verkoelen met kamferspiritus of gewoon met bier. Wel jammer van het bier natuurlijk!
• Na de wandeling: direct schoenen en sokken uit. Als er een beekje in de buurt is, is het heerlijk om er met uw voeten in te gaan staan. Het koude water maakt de voethuid minder zacht. Let wel: dit is dus alleen om blaren te voorkomen - als u ze al hebt, loopt u zo de kans een infectie op te lopen en kan U het alleen maar erger maken.Mijn laatste experiment ter voorkoming van blaren is het produkt "Foot Spray" en "Foot Cream". Ik verwijs naar hun website www.footspray.info. De behandelende wandelaars waren zeer tevreden over deze

Herhaling behandeling van blaren:

Alle bovenstaande adviezen ten spijt hebt u tijdens het wandelen toch blaren gekregen. Wat nu? Wel of niet doorprikken? Ook hierover zijn de meningen verdeeld.
• Als u besluit wél door te prikken: was allereerst uw voeten. Neem een steriele naald of een blarenprikker en prik in de zijkant van de blaar. Prik zoveel mogelijk in de looprichting, dan loopt het achtergebleven of navolgende vocht er vanzelf uit. Zorg dat u alleen de bovenhuid doorprikt en niet de onderliggende huid, anders gaat de blaar bloeden.
Druk het vocht met een schone zakdoek of steriel gaasje door het gaatje uit de blaar.
Eventueel kunt u nog betadine - of jodium, maar dat wordt nog maar weinig verkocht - aanbrengen ter ontsmetting.
Plak de blaar dakpansgewijs af met (liefst 1,5 cm) leukoplast of sporttape. Geen gewone pleisters gebruiken! Met deze laag zorgt u voor een tweede huid en gaat de blaar niet kapot.
• In plaats van doorprikken kunt u de blaar gewoon met rust laten en afplakken. Bijvoorbeeld met Comfeel, ovale pleisters die u over de blaar heen plakt. Eenmaal goed aangebracht kunt u er nog dagen of zelfs meer dan een week mee doorlopen, totdat de blaar is verdwenen en er nieuwe huid onder zit.
• Sommige huisartsen schrijven zinkzalf voor. Daardoor droogt de blaar veel sneller uit en is het lopen de volgende dag minder pijnlijk.
• Bij erg slecht zittende wandelschoenen of bij onzorgvuldige behandeling van blaren kunnen bloedblaren ontstaan, die vaak erg pijnlijk kunnen zijn. Een bloedblaar behandelt u op dezelfde manier als een gewone blaar.

Inhoud verbandzakje voor wandelaars:

- steriele injectienaalden en injectiespuitje (ledigen van gevulde blaren) - 1 tube alopate (verhitting tussen de benen) - eosine 2% op basis van wateroplossing (droogt de blaar goed uit) - fysiologisch water (voor opengelopen blaren te reinigen) - tape van 1,5 cm - tweede huidpleisters groot (voor de voetzool) en klein model (voor de tenen) - insectenwerende stof - Naqi body screen (roodheid onderbenen) - nagelschaartje - pincet - steriele kompressen - pleisters van hansaplast - iso-betadine gel of vloeistof ((ontsmetten) - voltarenzalf + tube extrapan (spierpijn, zwellingen, krampen, verstuikingen) - zalf fenistel (jeuk en insectenbeten) - tube euceta (insectenbeten) - super absorberend poeder van Scholl - talkpoeder met methol - pijnstillers - motilium instant (maagpijn, misselijkheid en braken) - imodium capsules (diarree) - rekverband - tube cetavlex - tube voetfris-balsem van Gehwol - tube Gehwol voetcrème (voorkoming van blaren en voor de mars voeten mee insmeren).